Dominimi i hershëm i masonëve dhe çifutëve në lëvizjen socialiste vazhdoi në vitet që pasuan. Disa prej masonëve dhe çifutëve që përkrahën lëvizjen socialiste ishin: Ferdinand Lasalle: Lasalle, një shok i ngusht i Marksit, mbrojti idenë e një diktature revolucionare komuniste.
Victor Adler: Si dora e djathtë e Engelsit, Adleri bëri përpjekje të konsiderueshme për të predikuar komunizmin. Djali i tij Fridrih Adler u bë udhëheqës i Partisë Komuniste të Austrisë.
Mozes Hes: i lindur në një familje konzervative çifute, Hesi ishte një socialist dhe shok i ngusht i Marksit. Ai ishte gjithashtu një Cionist energjik. Ai i hapi rrugën lëvizjes Cioniste në Evropë me librin e tij “Roma dhe Jerusalemi” dhe punoi për të themeluar një shtet çifut në Palestinë. Ai ishte poashtu një mbrojtës i zjarrtë i Darvinizmit gjatë gjithë jetës së tij.
Xhorxh Lukas: Anëtar i një familje të pasur çifute, Lukas shkroi shumë libra që mbronin komunizmin. Ai ndihmoi në përhapjen e ideologjisë komuniste në mesin e të rinjëve. Ai ishte një figurë udhëheqëse e revolucionit që solli komunizmin në pushtet në Hungari.
Vladimir I. Lenin: Një çifut, pikërisht sikurse shumica e udhëheqësve të lëvizjes Bolshevike në Rusi, Lenini u bë themelues i njërit prej regjimeve totalitare më të përgjakshme në botë.
Herbert Markus: Djali i një familjeje çifute, Herbert Markus riinterpretoi Marksizmin dhe përgatiti bazat për trazirat studentore të vitit 1968. Ai nxiti lëvizjet e majta të kolegjit që u përhapën në mbarë botën dhe u zhvilluan në një ideologji anarkiste që ka sjellur – dhe ende sjellë – vdekjen një numër të madh të njerëzve të rinjë. Kur i hedhim një sy historisë së filozofisë, shohim se ka shumë filozofë ateist dhe anti-fetar të cilët dallohen për nga identiteti i tyre masonik.
Në mesin e tyre janë mendimtarët si Dejvid Hjum, Holbah, Shelling, Xhon Stjuart Mill, Auguste Komte, Markiz de Sad dhe sociologët si Emil Durkhaim, Ferdinand Tonis, Herbert Spenser, Zigmund Frojd, Henri Bergson dhe Erih From. Të gjithë këta janë me prejardhje çifute dhe të gjithë ata u përpoqën t’i largojnë njerëzit prej fesë dhe të vendosin një rregull shoqëror dhe moral që ishte krejtësisht jofetar. Nënkuptohet fare mirë se Çarlls Darvini dhe pikëpamjet e tij gëzonin një vend të posaçëm në mesin e këtyre figurave.
Marr nga libri: “Rendi i ri boteror”
Prof. Eroll Velija