Savash Veliu
Ministri i Jashtëm rus Lavrov:
“Evropa ka qenë vazhdimisht burim krizash dhe fatkeqësish gjatë gjithë historisë së saj, duke përfshirë kolonializmin dhe luftërat botërore”!
Pra. Evropa është e keqeja në botë, por fundi i saj ka ardhur!
Ditën që Presidenti Erdogan dhe udhëheqësi rus Putin u takuan, një anije turke u godit nga një raketë ruse në portin e Odesës.
Dihet tashmë se SHBA-të dhe Evropa kanë kohë që planifikojnë një Luftë në Detin e Zi nëpërmjet Ukrainës dhe se do të bëjnë çmos për t’i tërhequr këto dy fuqi në konflikt. Por, a po ndodh kjo? Nuk besoj sepse të dy liderët Erdogan dhe Putin po e marrin parasysh Luftën e Parë Botërore dhe bombardimet gjermane të territorit rus nga Deti i Zi nën flamurin osman (gjë që çoi në Luftën Ruso-Turke), andaj janë të kujdesshëm!
E gjithë kjo bëhet si të futet marina e NATOs në Detin e Zi akt që do ta ndalte frymëmarrjen e Rusis, andaj Rusia duhet të jet e matur!
Turqia është e rrethuar jo vetëm nga Deti i Zi në veri, por edhe nga Deti Egje për shkak të armatimit të gjerë që Israeli po i jep Greqisë, dhe përballet me një kërcënim të dytë potencial nga perëndimi. Nuk mungojn dhe provokimet nga jugu, veçanërisht provokimet israelite, vazhdojnë pa pushim, si në Siri, një fuçi baruti e brishtë. Siç mund ta shihni, një plan global për kaos është duke u zhvilluar, duke na çuar në prag të luftës!
Turqia mbetet vigjilente ndaj të gjitha eventualiteteve, duke monitoruar nga afër dhe duke heshtur ndaj çdo provokimi apo veprimi që mund të çojë në një shpërthim në këtë rajon shumë të tensionuar. Mesiguri Globalistët sionist po testojn forcat e armatosura turke me sulme dronësh, me kamikaze anije papilot detare dhe një dron që tentoi të futet në hapsirën turke që sigurisht do kontrollonte reagimet e sistemeve ajrore turke etj!
Rritja e ndjeshme e armëve të Turqisë gjatë dekadës së fundit i ka shtyrë globalistët dhe Israelin sionist të kufizoj aktivitetet e tij brenda kufijve të vet me provokime sporadike.
Këtë e potencon dhe Gazeta Maariv me seli në Izrael:
“Turqia është bërë udhëheqësja ushtarake e padiskutueshme e Lindjes së Mesme.”
Gjeneralmajori izraelit në pension, Israel Ziv:
“Ne duhet të preferojmë kontrollin egjiptian mbi anijet turke në Gaza.”
Anijet turke do të hyjnë në fushëbetejë herët a vonë.
Do ta shihni fuqinë e turqve.
Nëse do ta mbështesnin kërkesën e Turqisë për të forcuar forcën e saj ajrore me dy lloje avionësh luftarakë, kjo do të ishte një katastrofë e madhe për sionistin israel.
Nëse Turqisë i jepen avionë Eurofighter dhe F35, atëherë plani është të eliminohet Israeli; sepse SHBA-të nuk mund ta mbajnë barrën e Israelit mbi supet e tyre dhe do ta braktisin atë përfundimisht dhe Turqia merr rolin e padronit.
Hayom: Turkiye po blen avionë luftarakë Eurofighter Typhoon nga Mbretëria e Bashkuar dhe Gjermania dhe po zhvillon avionin e vet kombëtar luftarak, KAAN. Ata zotërojnë një nga ushtritë më të mëdha të NATO-s. Kjo blerje do t’u shtojë forcën. Andaj Israeli bie dhe zgjohet me ankthin Turqi!
Kanali 12: Po hapet rruga që Turkiye të blejë avionë luftarakë F-35. Nëse kjo marrëveshje miratohet, ajo do të përbëjë një kërcënim kritik për Izraelin në rajon; për më tepër, superioriteti ajror do të mbetet qartësisht në Ankara.
Poashtu Deputeti izraelit Ohad Tal: Turkiye po fiton me shpejtësi fuqi. Në të ardhmen e afërt, ajo do të bëhet një faktor rreziku shumë më i madh sesa kërcënimi iranian dhe në Lindjen e Mesme në të ardhmen e afërt.
Nevojitet një politikë e përbashkët kundër Turkiye. Bashkëpunimi me Greqinë dhe Qipron Jugore duhet të forcohet.
Dhe kjo aleanc tentohet të krijohet me forca prej 2500 ushtar në Qipron greke.
Nëse Perëndimi hesht sot, Izraeli do të paguajë çmimin e parë. Dhe një çmim shumë të rëndë. Nevojitet një politikë e përbashkët kundër Turqisë. Bashkëpunimi me Greqinë dhe Qipron Jugore duhet të forcohet.
Gjithashtu gazeta izraelite Haarretz thotë:
Erdogan nuk po heq dorë nga Gaza dhe Izraeli rrezikon ta shohë Trumpin të zgjedhë Erdoganin.
Turqia po përgatitet të vendosë një forcë me madhësinë e një brigade në Gaza.
Nëse trupat turke hyjnë në Gaza, mund të hyjnë edhe trupat azerbajxhanase.
Pra, nëse forcat turke hyjnë në Gaza, Izraeli do të shkatërrohet dhe do të shkojë në histori, ky duket të jetë qëllimi!
Tani e dini sa shumë presion ushtron Israeli mbi SHBA-në për ta shpallur Vëllazërinë Myslimane si organizatë terroriste, por Amerika e Trumpit ngurron ta deklarojë një gjë të tillë. Sepse rrezikon të humbasë shtetin e madh, Turqinë, dhe kjo është problematike!
Në Israel po rritet pakënaqësia në lidhje me ambasadorin e SHBA-së në Turqi, Tom Barrack. Një zyrtar i lartë izraelit deklaroi:
“Barrack po sillet si ambasadori turk dhe po ndikon negativisht në ngjarjet në Lindjen e Mesme.”
Nuk u mjaftua me kaq ai i skituri shejtanjahu në fund dha deklarata emocionale se Shtetet e Bashkuara nuk do të ekzistonin pa hebrenjtë.
Ne ju sollëm në këtë botë. Mund t’ju largojmë edhe që këtej… Pra, çfarë po i thotë shejtanjahu Presidentit Trump? “Mos më lësho nga dora, sepse do të shembem nën peshën e Türkiye-së!”
Nëse ky skenar zhvillohet, Trump tia kthej shpinën shejtanjahut atëherë Turqia do të duhet të zgjedhë midis shtrëngimit të litarit rreth qafës së tij ose mposhtjes ushtarake të Israelit; zgjedhja është në duart e Türkiye-së!
Situata tregon se Israeli pranon se “po bie në gjumë” kurse Turqia është bërë një aktor rajonal që dikton politikën rajonale.
Kështu dhe Media gjenocidale israelite, është duke deklaruar se Siria është në qendër të “Turqisë së Madhe” të parashikuar nga Presidenti Erdogan, shkroi se ndikimi ushtarak dhe ekonomik në rritje i Turqisë është bërë një kërcënim sigurie për Israelin. Në një lajm të titulluar “Vizioni i Turqisë së Madhe po realizohet në kufirin tonë, ndërsa Israeli po bie në gjumë në roje”, u argumentua se Turqia, falë peshës së saj diplomatike me SHBA-në dhe Evropën, ka potencialin të bëhet udhëheqëse e një boshti anti-Izrael sunite.
Kjo është arsyeja pse ekziston një perceptim se Turqia po rrethohet nga të gjitha anët nga globalistët sionist nën pretekstin e luftës ruso-ukrainase. Është e qartë se kjo nuk është e vërtetë, por më tepër një pasqyrim i frikës nga ngritja politike dhe ushtarake e Turqisë në nivel global në prag të ristrukturimit botëror.