Shekulli Agency

Shkruan: Savash Veliu

…Ekziston një tendencë e përjetshme drejt Despotizmit. Uri për Pushtet dhe Sundim. E keqja e parë është Pushteti i Njeriut mbi Njeriun. Nënçmimin e Dinjitetit Njerëzorë, Dhuna dhe Sundim i tij!
Zoti që prej formimit të jetës në këtë tokë Krijoi “të Mirën dhe të Keqen” si shkase për t’i verifikuar Krijesat e Tij se në cilën shteg si sprovë do të hapërojnë, për t’u shpërblyer më pas si të tillë. Zoti si krijes njeriun e gradoi me vlera më të larta inteligjencie dhe urtësie që të kuptoj ai ekzistencën e Tij, për këtë Ai padyshim do ta shpërblej. Shpërblimi do të vij në saje të punës dhe angazhmanit aktiv mbi opcionet e lartë përmendura.
Disa intelektual të mirëfilltë dhe të sinqert në të cilën kategori takojnë disa autor të vyeshëm në veptimtarin e tyre teoriko-praktik duke lënë gjurmë dalluese në historikun e Panteonit intelektual si veprimtar i llogjikshëm e i udhëhequr me mençuri metafiziko-qetësuese mendore (urtësi) mbi Krijuesin.
Derisa ca intelektual “megaloman” mohues të së mirës hyjnore të udhëhequr nga mediokriteti snobist së paradigmës verbërore e kushtëzuar mbi të qenurit dikush e në fakt janë transplant i sherrit të së keqes ideoro-djallëzor, e që janë cikrime të përkohshme mes të cilëve zë vend me veprimet e tij edhe, Ismail Kadare.
Nëse e analizojmë biografinë e Kadaresë vijmë në një konstatim se ky vuan nga uni, mendjemadhësia dhe pushteti mbi të tjerët! Ky është i sëmuri i evropianizmit të shfrenuar kundër Islamit modern dhe zhvillimor tek shqiptarët!
Veprimtaria e tij dhe tjerë intelektual si mission kanë dëmtimin dhe rrënimin e Imazhit dhe Portretit të Kombit si popull Paqëdashës dhe Liridashës Shqiptar që në vete ngërthen fisnikëri bujari dhe gjakëngrohtësi ndaj çdo njeriu dhe race  si dhe feje. Qëllimi ështe të arrihet krijimi i saj në një racë inferiore dhe e  prapambetur e braktisur përpara aktit të kryer para botës…  
Janë ca intelektual aktivist afatskaduar që veprojnë përmes “zhetonëve”të huaja sikur bixhoz aparatet. “Intelektualizmi i madh” i disa intelektualëve pro-sekular është bërë shkaku që të humbet edhe natyraliteti BURREROR i tyre!!!
Këtyre snobëve ju dhemb ajo se shqiptarët muslimanë sot kanë përvetsuar në dorë intelektualltet të lart dhe janë ata që tani ngrenë zërin e arsyes me kalem mbi të pavërtetën Paradoksale të kohës – islamofobinë.
Janë ca islamofob të vetmuar në maksimen fataliste: “Feja e shqiptarit eshte shqiptaria” që na hasmeron edhe me Lindjen muslimane edhe me Perendimin e krishtere edhe me Veriun çifut, dhe kështu mbetemi vetjakë, mizantropë dhe ne luftë ndërmjet veti.
Këtyre personave provnicial u them “Terrorist me Kravat”, vrasës ordiner në emër të Kulturës nga Akultursia e tyre!
E keqja më e madhe e tradhëtisë është se ajo kurrë nuk vie prej armikut, ngase ata janë që shpejtojnë për t’u bërë meskin dhe bisht I islamofobisë!
Kurse, Patriotizëm është kur dashuria për popullin tënd është mbi të gjitha!
Kalemxhiu si Ismail Kadare, Jezuitë nga rradhët të urdhërit të Vatikanit të themeluar nga Injacio Lojola, i nderuar me “Urdhër Kryqtar Kalorsiak”. Jo rastësisht jeton në Parisë, qendër e Llozhës më të madhe çifute “Frimasone Franceze”, e që u nominua më pas edhe nga Akademia e Shkencave Israelite të Tel Avivit me çmimin për tolerancë ndërnacinale…
Ndër Shqiptarë urdhri jezuit është i pranishëm që prej vitit 1841. Disa “etër” jezuitë nga Italia erdhën si misionarë për të ungjillëzuar në Shqipëri. Vatikani me shkollat e tij si “Shën Egjidio” përmes ideologjisë papiste “Opus Dei” bënë shpërlarje të trurit brenda trojeve tona tek shkollarët te fshehur pas petkut të klerikëve katolik shqiptar mbi idenë – Nenë Terezë!
Ky seminar iu besua etërve jezuitë italianë, që e udhëheqin edhe sot e kësaj dite. Në vitin 1877 u themelua Kolegji Saverian, në fillim si shkollë tregtie dhe më pas si lice klasik. Te jezuitët e Shkodrës morën mësimet e para personalitete të rëndësishme, si p.sh. Ndre Mjeda, Faik Konica, Luigj Gurakuqi, Ernest Koliqi, Arshi Pipa, Ndre Zadeja… Por edhe shumë poetë, shkrimtarë, letrarë, mjekë, meshtarë, arsimtarë, intelektualë, diplomatë dhe politikanë, menaxherë të tjerë të bizneseve të suksesshme brenda e jashtë vendit. Në famullinë e Shkupit si vajzë e re Gonxhe Bojaxhiu – Nëna Tereze, u edukua në fe dhe u frymëzua për misione nga papatët jezuitë.
Dhe kështu arijmë tek ajo se; “Hapi i parë në likuidimin e një populli është të fshini kujtesën e tij. Shkatërroni librat e tij, kulturën e tij, historinë e tij. Atëherë, vini dike të shkruajë libra të rinj, të krijojë një kulturë të re, të shpikë një histori të re. Para se të kalojë shumë kohë, kombi do të harrojë çfarë është dhe çfarë qe”. – Edward R. Marrow
Por mos harojmë se; Napoleon Bonaparte për Kur’anin thotë:
“Unë shpresoj se s’do të kalojë shumë kohë, kur të urtët e botës do të bashkohen dhe do t’i zgjidhin problemet e botës, sipas parimeve të Kur’anit. Vetëm ato janë të drejta dhe i garantojnë njerëzimit lumturinë.” [1. Preporod, Sarajevë, 1986, nr.3 f.3.]

Nga: Iljasa SALIHU

Qëllimisht është anashkaluar roli i pazëvendësueshëm i xhamive në trojet tona, po ashtu edhe në vendet tjera, të cilat i ndërtojnë dhe i mirëmbajnë shqiptarët e fesë islame. Duan të na paraqesin me identitet të shtrembëruar, kurse vendosja e kontributit të xhamive në panoramën tonë të madhe, dashakeqëve mund t’ia prish qëllimet e tyre të zeza. Megjithatë, përpos përpjekjes për t’i harruar sa më shpejtë të mirat që rrodhën prej xhamive, kjo shpurë harroi se faktet janë shumë kokëforte, të cilat si të tilla mund t’i pluhurosësh, por assesi t’i zhbësh prore.

Përpos se xhamitë janë vende ku me përkushtim të lartë adhurohet Zoti, ligjërohet për të mirën kundër së keqes, aty bëhen edhe veprime tjera që kanë të bëjnë me përditshmëritë tona, të cilat i përkasin natyrave të ndryshme. Xhamitë kanë qenë vatra të para ku janë pritur dhe strehuar ikanakët dhe të pastrehët e shumtë. Janë tubuar shuma marramendëse të parave si për luftërat tona të fundit, ashtu edhe për bamirësi. Shumë shtëpi janë ndërtuar prej xhamive, gjegjësisht prej nismës së këshillit të xhamive. Shumë projekte të dobishme për popullatën janë financuar me nismë të këshillit të xhamive. Në rast krizash e katastrofash natyrore, xhamitë të parat kanë qenë ato që i kanë dal në ndihmë të sprovuarve. Në mërgim, xhamitë mes tjerash kultivojnë dukshëm edhe identitetin kombëtar. U lumturova tej mase kur pashë se si abetarja e gjuhës shqipe mësohen në njërën prej xhamive në Gjermani. Kështu veprohej edhe nëpër shumë xhami gjithandej ku jetojnë dhe veprojnë shqiptarët. Pikërisht në kohën kur frikësohemi se gjuha shqipe në mërgim po zbehet, dëgjojmë atje të flitej, ligjërohej e debatohej në gjuhën shqipe. Në faltore ligjëronte hoxha në gjuhën shqipe, kurse në një dhomë tjetër nën gumëzhimën e bisedave të ndryshme që bëheshin në gjuhën shqipe, dëgjoheshin dhe shikoheshin lajmet në kanalet e televizioneve shqiptare. Madje të mos harrojmë se me 10 qershor të vitit 1878 në Xhaminë e Bajrakut u mbajt Kuvendi i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

Pas gjithë këtij roli madhështor dhe të pazëvendësueshëm, heshtet shumë për sa i përket këtij institucioni shpirtëror dhe material. Heshtet prej institucioneve shtetërore e prej një pjese të madhe të shoqërisë qytetare edhe atëherë kur sulmohet prej serbit, siç ishte rasti i djeshëm ku një serb i shtyrë prej urrejtjes fetare dhe kombëtare, madje siç raportojnë mediumet në minaren e asaj xhamie ishte edhe shqiponja dykrenësheka, ka tentuar ta shkatërrojë tërësisht minaren në Velekincë të Gjilanit, gjegjësisht në fshatin e lindjes së atdhetarit dhe heroit, mulla Idriz Gjilanit. Ata që jemi mësuar për një grimcë të reagojnë kur është fjala për ndonjë njollosje të myslimanëve dhe të islamit, heshtën porsi huta. “Feja” e tyre e quajtur liberalizëm nuk i shtyu të reagojnë. Institucionet shtetërore edhe nëse do të reagojnë më vonë, reagimi i tyre do të jetë shumë i zbehtë, krahas asaj nëse sulmuesi do të ishte shqiptar i besimit islam. Me të drejtë shprehet juristi nga Kosova Amir Ahmeti: ”Rasti i serbit që sot nisi shkatërrimin e xhamisë në Velekincë të Gjilanit, është marr nga prokurori përkatës për asgjësim apo dëmtim të pasurisë. PROTESTOJ se rasti duhet të trajtohet me nenin 147 të Kodit Penal të Kosovës për nxitje të urrejtjes, përçarjes dhe mosdurimit kombëtar racor e fetar dhe jo për dëmtim të pronës se ajo nuk është pronë private por e shoqërisë, gjegjësisht e besimtarëve mysliman. Xhamia është vend adhurimi i jo shtëpi banimi”. Po ashtu e shoh të nevojshme ta paraqes reagimin e Jusuf Thaçit, një veprimtar i njohur i shoqërisë qytetare i cili kështu shkruan: “Desha të reagoj ndaj atij personit që e ka cenuar objektin fetar, xhaminë, por nuk po bajka me reagu se ishte serb! Shuuuunni! Serbët janë Etnia Hyjnore në Kosovë! Shuuuni! Me siguri kjo është arsyeja pse nuk reaguan as Presidenti, as Kryeministri, as Kryekuvendari, as Ambasadorët, as subjektet politike, as bashkësitë fetare, as shoqëria civile, as të pavarurit! Heshtje qyqarësh! Reagoni o të mjerë, se serbi as nuk është i shenjtë e as nuk është Zot n’Kosovë!”

Kështu që, rasti i djeshëm, ai i dy viteve më parë nga po e njëjta përkatësi kombëtare dhe fetare i cili rrugës për Prishtinë u kap me 13 kilogram shpërthim dhe pluhurosja jonë e qëllimshme e rolit të xhamive në shoqërinë tonë, kurse në anën tjetër fryrja e temave dhe termave të “terrorizmit islam”, “radikalizmi islam”, “terroristët mysliman”, “mbetjet anadollake” e të ngjashme, nuk janë gjë tjetër pos një përpjekje për t’u arratisur prej vetvetes dhe për t’i sulmuar ata që deri dje ishin të sulmuar prej armikut sllav, ndërsa e tërë kjo padrejtësi si ndaj njerëzve ashtu edhe ndaj institucioneve tona shoqërore, nuk do ta lë pa ujë mullirin e atyre të cilët 100 vjet nuk u ngopën me gjakun tonë dhe të cilët ende i kanë gjallë orekset ndaj tokave tona.