Cikël poetik nga: Xhevrije Kurteshi Nimani

ERDHA

Ka kohë që nuk jemi parë
As telefonatë e as letër 
Nuk kemi shkëmby
Por, nga mendja 
Kurrë nuk të largova.

Jetuam në kohë të pakohë
Edhe afërsia jonë u bë e pamundur
Kujtimet e bukura sëbashku 
Më mbajtën të fort.

Prandaj, sot erdha
Me një trëdefil në dorë
Më duket dera qenka rënduar
Apo fuqia e duarve të mia
Sa qenka dobësuar!
 
 AJO

Edhe njëmijë jetë
Po t’i kishte
Ajo prap do të zgjedhte 
Të parën.

Ashtu e brishtë
E hënë e kulluar
Bëhej fanar 
Në errësirë.

Shpirt dëlirë
E sy patrembur
Beson në vehten
E donte dhe vehten.

NDENJË

Ngjyra e trëndafilit 
Sot është e zbehurë
Dielli nuk po ngrohë 
Si përherë.

Kush po e kërkon?
Pushtimin e botës ?
Sa keq !
Ai ende nuk e njehë 
As vehten e tij e as jetën.