Nga: Savash VELIU
Pritet që Turqia të merr komandën e forcës kryesore të NATO-s nga 01.01.2021. NATO jep vendimin e madh: “Në vitin 2021, komandën e forcës do ta marrë Turqia”!
Pas Kërcënimit të BIDEN ndaj TURQISË e në veçanti ndaj presidentit Erdogan pasi të vij në pushtet do e godas me sanksione ekonomike e me opozitarët brenda turk që detyroj edhe Erdogani të marr hapa goditëse ndaj Amerikës me arbitrime politike dhe me sabotime të cilat seriozisht tundën plasmanin botëror të avioprojektit F-35 sepse Turqia shpalosi pikat e dobëta të tij publikisht që pastaj të godas me dosjet amerikane antishqiptare, por edhe të mbyll bazën ajrore të NATO-s ‘’INXHIRLIKUN’’, dhe në fund të dal edhe nga vet organizma e NATO-s!
Këto ishin kërcënime serioze ndaj aleancës që ato të ndjejn Lëvizshmëri brenda Nato-s. Ato kishin një takim sekret në të cilën u diskutuan parametrat e arritjes së supremacionit të Ushtrisë Turke në fushën e forcave ajrore të mbështetura nga Dronet Luftarake që e lënë shumë pas armatimet konvenciale të vjetëruara të NATO-s krahasuar me Turqinë.
Ata studjuan video inçizimet e droneve të armatosura dhe taktikat luftarake turke të fundit në Nagorno Karabah ku shihet se Turqia dukshëm ka shtuar peshën e saj në industrinë kombëtare të mbrojtjes veçanërisht shkaku i incidenteve që janë zhvilluar në rajonin e saj në vitet e fundit. Është Industria e Mbrojtjes Kombëtare Turke që sulmon sulmuesin një pa dy dhe korrë suksesse maramendëse dhe tërheq vëmendjen për suksessin e saj ushtarak në Karabah, me UAV-të dhe dronët turq që turbulloi kokat në NATO.
Por poashtu Presidenti Erdogan tashmë ka konfirmuar publikisht atë që është përfolur në shumë media për një kohë të gjatë, se Turqia ka një armë të fshehtë kundër armëve bërthamore, e cila mund të çaktivizojë armët bërthamore në një mënyrë të panjohur.
Kur Kryeministri israelit Netanyahu dha një “pasqyrë” në kuadër të kërcënimit ndaj Turqisë, se si Israeli ka armë bërthamore… Erdogan i dha atij një përgjigje interesante, e cila nuk tërhoqi vëmendjen e pothuajse askujt në atë kohë… “Mos e trego veten mendjemadh me këto deklarata se keni armë bërthamore. Kur të vijë koha, ato armë bërthamore nuk do të punojnë /nuk do të jenë funksionale”!
Pas këtyre goditjeve turke u krijua hallakama tek antarët e NATO-s që njëzëri të thonë se ne pa Turqinë jemi një Hiq! Kjo solli antarët e NATO-s të bëjnë llogari se Turqia posedon armë secrete të panjohura për aleancën veriatllantike që bëri të ditur se Turqia nga 1 janari i vitit 2021 do të marrë komandën e forcës së gatishmërisë së lartë të Aleancës.
Tani pritet Ushtria turke të premten të marrë drejtimin e Task-Forcës së Përbashkët të Gatishmërisë së Lartë (VJTF), duke vendosur mijëra ushtarë në gatishmëri. Turqia merr përsipër këtë forcë nga Policia, e cila siguroi thelbin e forcës në vitin 2020, thuhet në njoftimin e NATO-s.
Tani shtrohet pyetja a thua aleanca veriatllantike pas 70 viteve të antarsimit të Turqisë në NATO u detyrua të ndërmarr një hap të tillë nga frika e humbjes së saj nga radhët e saja sepse ushtria turke paraqet padyshim boshtin kurizor të pazëvendësueshëm për ekzistencën e forcave të NATO-s në sferën e missioneve jetike e operative të rangut global apo diçka tjetër fshehet pas saj, do ta tregoj të saktën koha.
Tani pas këtyre rirenditjeve tektonike brenda NATO-s na thotë gjimnastika mendore a mund të shfrytëzoj Turqia rastin e ofruar dhe të ndërmarr një fushatë luftarake në rajonin e afërt të Mesdheut kritik përmes NATO-s gjatë mandatit të saj në ca pika kritike të Sirisë kundër regjimit Asadist dhe Iranit apo në Libi kundër Haftarit të mbështetur nga Franca e Rusia që duan rizgjerimin gjeopolitik në kontinentin afrikan të pasur me rezerva nafte e me gaz natyral ku graviton edhe Turqia.
Tani kohëve të fundit pas ndryshimeve të mëdha në baraspeshat gjeopolitike në favor të Turqisë shihen se edhe Egjipti, Sauditët dhe Israeli kërkojnë rinormalizimin e marrëdhënieve të prishura gjatë mandatit të presidentit në shkuarjeTrump me Turqinë dhe Katarinë!
Sot në një takim që shënon pajtimin në rajon, liderët e Gjirit nënshkruan një marrëveshje për normalizim krahas Arabisë Saudite mikpritëse, deklaratat u nënshkruan edhe nga udhëheqësit e tjerë të vendeve të Gjirit: Katari, Kuvajti, Emiratet e Bashkuara Arabe, Omani dhe Bahrejni e ndoshta më pas edhe shumë tjerë.
Vlen të pritet e të shihet se çdo të sjell ky ndryshim i parë në hierarkin e NATO-s pas 70 viteve të antarsimit të Turqisë në këtë organizmë veriatlantike me marrjen e mandatit të saj nga pala e Ushtrisë Turke e cila ndërkohë përputhet me marrjen e mandatit të shefit turk në OKB për një vit.