Shkruan: Savash VELIU
Ishte Sulltan Abdul Hamidi, që u shkarkua nga posti perandorak me 27 prill 1909, nga parlamenti Osman nën direktivat e xhon-turqëve pro-argatëperëndimor. Vendimin për shkarkimin e tij të turpit ia dërgoj një hebrej, një armen, një arab dhe shqiptari Esat Pashë Toptani.
Sulltani jetoj në arrest shtëpiak në Selanik deri sa e lejuan kthimin e tij në Stamboll, për të dhënë shpirt në krahët e gruas së tij. Abdul Hamidi nuk është vetëm njeri fizik, ai ishte fryma e re Hamidiane, e cila frymon akoma.
Për këtë arsye, sipas Çelebisë, udhëheqja e Perandorisë Osmane duhej t’i dorëzohej një personi mendjemprehtë. Sulltan Abdylhamitin mund ta shohim si një person mendjemprehtë ashtu siç nënvizonte Çelebija. Por tashmë shpirti i kohës ndryshon. Epoka e perandorive po merr fund. Nga skena e historisë në fillim të shekullit të 20-të nuk u tërhoq vetëm Perandoria Osmane. Edhe Perandoria Ruse dhe ajo Austro-Hungareze, u tërhoqën nga skena e historisë së bashku me Luftën I Botërore. Kurse Perandoria Angleze, që shihej si aktorja më e fuqishme e saj periudhe, mund të themi se e mbushi epokën me fundin e Luftës së II Botërore që themeloi Israelin dhe atë perandori të rimerr perandoria sioniste e Shteteve të Bashkuara të Amerikës e cila ngriti një perandori mbi Haraç duke i ndëshkuar me përmasa biblike botën në çdo segment të jetës sipas tekave të saj. Që prej asaj dite i është dizajnuar Amerikës që ajo të formoj shtetin e dytë të israelit atë; ‘’Israelin e Madh’’!
Sot atë frymë të re ‘’Hamidiane’’ e trashëgon Rexhep Tajip Erdogan nën udhëheqjen e shtetit të thellë ‘’të Pleqërve’’ e cila mbështetet në një të kaluar 2000 vjeçare!
Trump nuk e kupton që Erdogan po ndjek një politikë të jashtme islamike, neo-Osmane, në kundërshtim me marrëveshjet ndërkombëtare të sanksionuara nga marrëveshjet e Lozanës kur Turqia qe i detyruar të privohet nga Halifati dhe Udhëheqja Fetare të shtetit si republika e re e posaformuar. Pavarësisht paralajmërimeve të përsëritura nga Presidenti francez Macron ndaj Trump në lidhje me rreziqet e ideologjisë islamike të Erdoganit, presidenti amerikan refuzon ta pranojë këtë fakt.
Një koment ai e kishte edhe për konfliktin Turqi-Greqi në Mesdheun Lindor. Mesdheu Lindor është jetik për Shtetet e Bashkuara. Marina kineze zhvillon stërvitje ushtarake në zonë. Mendoj se të gjithë janë të vetëdijshëm edhe për qëllimet e Putinit në Mesdhe. Domethënia e Mesdheut e veçanrisht asaj Lindor sa vjen e shtohet. Uashingtoni sërish zbret të përfitojë dhe të forcojë praninë e saj në rajonin e Mesdheut Lindor sepse Mesdheu Lindor duhet të ofroj themelimit të shtetit të madh sionist ‘’Israeli i Madh’’!
Këtu mund të përmendim, takimet e shpeshta të klaneve sioniste (masonëve) në periferitë e Siçiljes për formimin e Israelit të madh sataniste.
Gjithesesi, klanet masonike sioniste filluan të organizojnë trazira në Lindjen e Mesme nëpërmjet “Pranverës Arabe” dhe ndermjet shteteve që kanë hise ne detin Mesdhe siç janë Egjipti, Libia, Libani Algjeria, Tunisi, Siria si dhe një grusht shteti të pasukseshëm ndaj Turqisë.
Falë Zotit të madhërishëm dhe këmbënguljes së Turqise, planet sioniste për krijmin e shtetit “Israeli i madh” me kryeqytet Jerusalemin në Lindjen e Mesme dhe Mesdhe po shkojnë drejtë fundosjes pas operacioneve ushtarake turke në Irak, Siri, Libi e deri në Katar të Gjirit Persik e cila parashihej të jetësohet nga sionizmi Amerikan.
Kolapsi i planit sionistë çon drejt krijimit të një Turqie të përmasave të një superfuqie e cila do të dominojë Mesdheun dhe do të marrë vendin që i takon në rirenditjen e ri botërore. Këtu një çështje është tejet jetike; ‘’Ose do të formohet Israeli i Madh ose Turqia e Madhe’’, alternativë tjetër nuk ekziston!
Por në këtë çështje siç shihet është e qartë se Emiratët dhe Arabina Saudite bashkë me Iranin janë në të njëjtën vijë të aksit kundërshtues të Turqisë që mbështesin me dije apo pa dije krijimin e Isrelit të Madh, sepse hapur e luftojnë Turqinë e vetme para shtatë bajlozave sionistë të perëndimit.
Dhe sipas hebreut Theodor Herzl themeluesi i Sionizmit thuhet se: Sheti i Israilit shtrihet nga kufijtë e Egjıptit e shkon deri në Eufrat. Kurse Rabbi Fischmann anëtar i agjensisë hebraike për Palestinën, ka deklaruar publikisht në Komitetin e Posaçëm të Kombeve të Bashkuara se: “Tokat e premtuar të hebrenjve shtrihen nga lumi i Egjıptit dhe arrinë deri në Eufrat” dhe brenda këtyre kufijve përfshihen edhe disa pjesë të Sirisë e Libanit. Por vërtetsia qëndron se tokat e premtuara të hebrenjve shtrihen nga lumi Nil e deri në Eufrat duke përfshırë tokat e Irakut, Sirisë, Royal of Arab, Egjiptit dhe Libanit, këto i arrin ti kuptoj vetëm ai që njeh gjeopolitikën sioniste thellësıshtë si një qëllim i përbashkët të botës perëndimore me israelin.